All posts in mastering

Hij is al te bestellen bij bol.com en ik moet ‘m morgen nog aanleveren bij de fabriek: Singles Only van Kane. Maar liefst 25 singles hebben die gasten uitgebracht! Dat betekende 12 jaar verschillende producers, studio’s en engineers als één geheel laten klinken. Altijd een leuke uitdaging. Heb het destijds ook voor Herman Brood en Marco Borsato moeten doen en het zijn leuke projecten voor een mastering engineer. Een bloemlezing die het karakter van de hit moet bewaren, maar wel in klank en impact bij elkaar moet passen. Volgens de band is dat goed gelukt.

Ik sprak net nog met Dennis over het ‘blue album’ van the Beatles. Deze singles-plaat kan ook zo’n effect hebben, waarbij er versies die niet op het album staan na jaren op z’n plaats vallen en weer een nieuwe groep fans kan creëren. De special Edition heeft een bonus Live-CD die binnenkort door Darcy Proper in mijn ruimte zal worden gemasterd.

In 1996 heb ik een album geremasterd van André Popp, Delerium in Hi-Fi. Blijkbaar was dit een favoriet album van Bob Ludwig, want een paar jaar later stuurde hij mij een e-mail waarin hij liet weten hoe goed hij die plaat vond klinken en vroeg hoe ik het had aangepakt. Dat was voor mij een mooie binnenkomer om de mastergoeroe zelf van alles te vragen. We mailen sindsdien geregeld met apparatuurtips of over werkwijze.

Het leuke is dat hij heel goed onthoudt wat ik mooi en niet mooi vind klinken en zo heeft hij mij de Dunlavy’s aangeraden waar ik nu op werk. Ook wist hij dat ik de Weiss BW102 op veel punten mooier vind klinken dan de bijvoorbeeld nieuwere DS-1. Ik werkte tot nu toe nog op een set die we destijds bij Wisseloord hadden gekocht voor iets van 20.000 gulden.

Hoe gaaf dat hij me onlangs liet weten een ‘pakketje’ te sturen met iets wat ik wel zou kunnen gebruiken als backup. Dat pakketje bleken 2 enorme BW102 sets te zijn die, eentje van Ome Bob zelf en eentje van zijn tweede engineer, Adam Ayen. Als backup? Elke set van hun was ongeveer 2 keer zo groot als die van mij en daarnaast met de 88/96 kHz-optie van 12.000 euro. Ik was stomverbaasd. Samen met mijn tweede engineer Pier Durk Hogeterp hebben we de 2 sets samengevoegd tot 1 grote superset en mijn set maar gauw op zolder gezet.

vrijdag 25 juni is ie te bewonderen en te horen bij de opening van onze nieuwe masteringstudio.

Stichting Opwekking brengt al drieëndertig jaar lang een CD (eerst cassette’s) per jaar uit van de nieuwe liederen uit de opwekkingsbundel. De verkoop van die CD’s is al jaren ver boven de 20.000 stuks en zo te zien blijft dat nog wel even doorgaan. Dit jaar organiseren ze bij Walibi World voor de 40ste keer de Opwekkingsconferentie met een bezoekersaantal van boven de 50.000 mensen.

De productie van de CD neemt ruim een half jaar in beslag en loopt elke keer weer met een strak schema. De mastering wordt al 3 maanden van te voren ingepland en er is weinig speling aan het einde. Zoiets heeft een producer nodig die de planning in de gaten kan houden, maar ook het creatieve aspect van een 20-koppige band en 3 dagen live-opnames moet beheersen. Zo’n producer is Elisa Krijgsman, die al meerdere malen de CD’s van Life @ Opwekking heeft geproduceerd (de tienervariant van Opwekking). Aangezien veel mensen naar de conferentie toeleven en tijdens het productieproces zoveel mogelijk op de hoogte willen blijven, heeft Elisa dit keer een videoblog bijgehouden op FaceBook. Het laatste filmpje is tijdens de masteringsessie bij The Saint of Sound opgenomen:

In het blad Interface is een leuke column te vinden: Het favoriete apparaat…. In de April-uitgave mocht ik een apparaat uitkiezen waar ik helemaal weg van ben. De keuze was snel gemaakt: De Elysia Alpha Mastering Compressor. Ruim een jaar geleden aangeschaft, meer dan 9000 euro ex BTW, maar toch geen moment spijt van gehad. Wat een mogelijkheden, wat een ‘schoon’ apparaat. Het meest aparte is wel dat je een mix kan compressen, zonder dat je ‘m hoort werken. Klinkt tegenstrijdig, want waarom zou je ‘m dan gebruiken? Precies waar een compressor voor bedoeld is: om de dynamiek onder controle te houden. Wil ik echt een lekker compressie horen, dan grijp ik naar mijn Manley Vamu of de Weiss BW102.